mcguthry.punt.nl
Abonneren
Abonneer je nu voor nieuwe artikelen op deze website!
Laatste reacties
    McGuthry Cleaning Services
     
    Is your job done?
    555-MCGUTHRY
     
    We clean your tracks!
     
     
    How to read my stories.... you start at the bottom... same way you fill a grave... 
     
     
    Nefarious links....:
    Licht ontvlambaar
     
    Moordverhalen
    Vormgeving:
     
    Het Grillig Hart -= Deel 7 =- [Door Deh Haagh]
    Glijdend en slippend loopt Vince naar de voorkant van de Range Rover, de schade lijkt mee te vallen op het eerste gezicht. Helaas, bij nadere inspectie ziet hij dat de gril doorboort is door een scherpe en dikke tak, koelvloeistof en iets wat olie zou kunnen zijn lekken onder de auto vandaan.
    De geur van diesel dringt zich aan hem op.
     
    Rustig bestudeert Vince de resten van de voorruit, veel valt er niet meer te bekijken, schouderophalend geeft Vince het op, het portier aan zijn kant is behoorlijk gekraakt, door de eerste boom die hij blijkbaar geraakt heeft, het ging allemaal ook zo snel.
     
    Het portier aan de passagierskant gaat nog wel open, met zijn zaklamp schijnt hij bij, misschien is daar nog wat bruikbaars te vinden. Het handschoenenvakje… ouwe kauwgom, vergeelde stempelkaart van een tankstation, rolletje drop, dat neem ik mee… 2 sigaren in blikken koker, ook maar meenemen, oude parkeerbonnen, een doosje pleisters met betadine en wat aspirines. Nah, dat viel dan weer niet tegen, alles verdwijnt in de rugzak, inclusief de parkeerbonnen, altijd handig om een vuurtje mee aan te maken.
     
    Nog even schijnt hij over de voorstoelen en het dashboard… en dan ziet hij een gat in het dashboard, vlak achter de rand waar normaliter het glas van de vooruit zou zitten… dat gat had hij nog niet gezien en zijn auto was pas een half jaar oud. Bevreemd onderzoekt Vince het gat… het lijkt een beetje op een kogelgat… net als in de film… vertwijfeld kijkt Vince om zich heen… het hagelt niet en al zou het hagelen, dit zou wel een heel vreemd exemplaar geweest zijn. Maar niet meer over na denken besluit hij. Schouderophalend hijst Vince de rugzak op zijn schouders en begint aan de lange en natte tocht naar de hut.
     
    --
     
    Relatief droog onder zijn scherm leest Jack de instructies van McGuthry, tot zover gaat alles exact volgens plan. Tijd voor het volgende deel. Voorzichtig legt hij aan, vanaf hier kan hij precies het achterwiel en het reservewiel van de Tuscon zien… en zien is goed genoeg… aftellend met de slagen van het onweer drukt Jack af als de bliksem dondert… die rijdt niet ver meer.
     
    Nu wordt het pas echt werk moppert Jack… vanuit zijn rugzak vist hij een lang, stevig nylonkoord en bind dat vast aan de dikke eik naast hem. Voet voor voet laat hij zich zakken van de helling. De Ascenders van Petzl (apparaatjes om jezelf, zonder al te veel moeite, te laten zakken langs een touw) deden hun werk feilloos.
    Halverwege de heuvel is een kleine, door dicht struikgewas verborgen, grot. Nou ja grot… een beetje verbeeldingskracht was er wel nodig, maar het was diep genoeg voor een slaapzak, wat mondvoorraad en een paar andere noodzakelijkheden.
     
    Achter het speciale doek was Jack, zeker met het dichte stuikgewas, volkomen onzichtbaar voor de rest van de wereld. Hier ging Jack weer even rustig onderuit liggen en overdacht zijn strategie voor de komende paar uren. Afhankelijk van het tempo dat Vince maakte en de vindingrijkheid van Freya had hij nog ongeveer een uur voordat hij de volgende stappen in gang moest gaan zetten.
     
    --
     
    Vince bemerkte al gauw dat lopend de weg, beter begaanbaar was dan met de auto. Natuurlijk, hij liep geen 10 mijl per uur maar hij hoefde niet te stoppen, kon hier en daar toch nog wat stukjes afsnijden en ondanks de glibbertroep, onverwachte diepe kuilen die door de modder verborgen werden schoot hij redelijk op. De bliksem deerde hem eigenlijk niet, het was vervelend maar aan de andere kant, door het licht van de bliksem die soms wel een minuut aanhield had hij de zaklamp eigenlijk nog niet echt nodig gehad.
     
    Maar het is wel koud, heel koud, ondanks de inspanning van het lopen wordt Vince er niet echt warmer op, de natte kleding onder de regenjas, de harde koude rukwinden van de storm en de niet aflatende regen helpen ook niet, bij iedere stap klotst en sopt het in zijn laarzen, regen slaat onder de capuchon van zijn regenjas en loopt zijn nek in.
    De eerstvolgende idioot die ooit nog eens voorstelt om lekker te gaan ontspannen in een hutje, out in the middle of nowhere, die is het haasje!
     
    En dan slaat met een donderend geraas de bliksem in, 50 meter voor Vince wordt een enorme boom geveld door de klap en valt dwars over het pad… de ravage is enorm, de heuvelwand waar de boom tegen aanstond heeft er een enorm litteken bij. Losse stenen, modder en andere brokstukken sluiten zo ongeveer naadloos aan op de wortels van de boom die er zelfs deels door bedolven is. De kruin is vast geslagen tussen minstens net zo grote bomen aan de rand van de weg.
     
    Het lijkt nog het meest op een enorme slagboom die neergeklapt is over de weg, het enige wat ontbreekt is een wachthuisje met bewaker en zo’n bordje met de mededeling dat je hier niets te zoeken hebt. De doorsnede van de boom is zeker een meter of 3 en de stam is bezaait met afgebroken en uitstekende takken.
     
    “Goed”, denkt Vince, “da’s een extra uitdaging”.
     
    --
     
    Voorzichtig laat Freya zich zakken op haar knieën en begint op de tast de kast te doorzoeken. De jassen zijn gauw gevonden maar helaas geen zaklamp te bekennen. Dan de grond maar aftasten, toch fijn dat ze niet zomaar de kast ingestapt was, er liggen inderdaad een hark en een schoffel, allebei met het blad omhoog. Terwijl ze beiden stelen opzijschuift, voelt ze een dikkere, metalen huls, de zaklamp!
    Met een kort klik… doet de zaklamp precies niets… !@%*!!!! Met haar vuist wil ze boos op de grond slaan, in plaats daarvan voelt ze geen houten vloer maar een verpakking.. met batterijen…
    Opgelucht haalt ze adem, zou het dan toch  nog meezitten?
     
    Even telt ze tot tien dan begint ze te lamp te betasten… voorkant… achterkant… schuifje… met een droge plop springt de achterzijde open… er komt niets uit… Dat verklaart een hoop”, bemerkt ze droog. Vlug stop ze de 2 batterijen uit de verpakking in de lamp, klep dicht, klik en een krachtige straal verlicht de kast…
    “Aaaaaaah!!!!!”, van schrik gilt ze het uit om dan met bonsent hart te ontdekken dat de bloederige kop die haar aanstaarde niets anders is dan een filmposter, waarschijnlijk opgehangen door één van de vorige bewoners… met een ruk verwijderd ze het ding van de muur… welke zot plakt er nu zoiets in een kast en dan ook nog zo laag op de vloer?

    Reacties

    Commentaar
    Jouw naam/bijnaam
    Website url
    E-mail
    Je Punt profiel
    Hou mij op de hoogte
    Ik wil op de hoogte gehouden worden
    Dit is een verplicht veld
    Categorieën
    Copyright ©
     
    Auteursrecht voorbehouden
    Op de inhoud en vormgeving van McGuthry (hieronder begrepen de weblog en iedere andere uiting daarvan, ongeacht de drager) rust auteursrecht en databankenrecht. Voor het overnemen, opslaan en verspreiden van (delen van) de inhoud en gebruik van de vormgeving, op welke wijze dan ook, dient u vooraf schriftelijke toestemming te hebben verkregen van de auteur.
     
    Voor hergebruik kunt u contact opnemen met de auteur van McGuthry
    In principe is het niet toegestaan materiaal uit McGuthry te hergebruiken zonder uitdrukkelijke, schriftelijke toestemming van de auteur. Vermeld bij uw verzoek de titel van het werk en de publicatiedatum. Vermeld ook waarin en waarom u het werk wilt opnemen, en de oplage of - als de publicatie elektronisch is - het (gemiddeld) aantal bezoekers.
    Voor gebruik voor zakelijke doeleinden, waaronder begrepen intranetten, digitale knipselkranten, dient u ook contact op te nemen met de auteur.
     
    Linken
    Linken en verwijzen naar pagina's van McGuthry op internet is in beginsel toegestaan. De auteur stelt het op prijs hiervan op de hoogte te worden gesteld. Gebruik van McGuthry verhalen en/of artikelkoppen ten behoeve van linken of verwijzen is toegestaan maar het gebruik van de beschikbaar gestelde RSS-feed wordt geprefereerd.
     
    Kanttekening
    Met betrekking tot het ‘schriftelijke’ een email van de auteur volstaat ook.
     
    Onder alle omstandigheden geldt uiteraard de verplichting tot bronvermelding.
     
    Contact
    Domeinregistratie en hosting via mijndomein.nl